Afrykarium‑Oceanarium Wrocław

To kompleks zbiorników wodnych o sumarycznej objętości 15 mln litrów wody i kilkadziesiąt tysięcy zwierząt będących przedstawicielami ponad 200 gatunków. Te najbardziej znane i rozpoznawane to rekiny, kotiki, pingwiny, 20 tysięcy ryb rafy koralowej, moreny, manaty karaibskie, płaszczki, krokodyle, żółwie czy hipopotamy.

Afrykarium wybudowane we Wrocławiu to jeden z najbardziej wymagających projektów ze względu na złożoność aspektów, które były brane pod uwagę przy wyborze technologii do wodoszczelnego zabezpieczenia basenów, zbiorników i pomieszczeń dla całego szeregu ryb, gadów i ssaków wodnych, które przez swoje nadzwyczajne gabaryty, sposoby zachowania i cechy w szczególny i bardzo nietypowy dla budownictwa cywilnego i przemysłowego sposób obciążają powierzchnie betonowe zabezpieczone tymi powłokami.


Cechy, właściwości użytkowe i możliwości aplikacji, jakie były wymagane przy realizacji tego projektu, wykluczały zastosowanie klasycznego rozwiązania powłokowego z żywic płynnych i laminatów. Powłoki zastosowane do zabezpieczenia i uszczelnienia tego obiektu muszą z jednej strony wykazywać się wysoką sprężystością, ponieważ posadowienie tak wielkich zbiorników tuż przy rzece Odrze już podczas budowy, jeszcze przed napełnieniem i dociążeniem ich wodą, narażało konstrukcję na duże odkształcenia w wyniku sił wyporu, co przy zastosowaniu sztywnych powłok epoksydowych lub laminatów skutkowałoby powstawaniem w nich rys i spękań. Równolegle obok elastyczności i rozciągliwości powłoki tu zastosowane muszą wykazywać bardzo wysoką wytrzymałość mechaniczną, choćby ze względu na nietypowe obciążenia z ruchu specyficznych pieszych, użytkujących na co dzień te pomieszczenia.



Ze względu na olbrzymie ilości zarówno dużych drapieżników, jak i drobnych ryb koralowych i bezkręgowców, które są bardzo delikatne i wymagające w zakresie utrzymania idealnych warunków klimatycznych i higienicznych, materiał do wykonania powłok wodoszczelnych pod względem fizjologicznym musi spełniać bardzo rygorystyczne normy związane z zawartością lotnych związków organicznych, weryfikowanych w badaniach laboratoryjnych migracji substancji niebezpiecznych do środowiska wodnego, i posiadać Atest PZH do kontaktu z wodą pitną.


Ze względu na ograniczony termin realizacji całego projektu i jego rozmiary zostało postawione technologii wymaganie szybkiej aplikacji. Również pod tym względem żadna inna technologia nie mogła się równać z natryskowymi powłokami MasterSeal M 689, których jedno urządzenie do natrysku może wykonać nawet do 800 m² dziennie na pełną grubość systemu 2 mm, co przy stosowaniu klasycznych rozwiązań można uzyskać najszybciej w cztery dni robocze, budując grubość 2 mm z czterech oddzielnych warstw dzień po dniu.



Udostępnione przez: ELIN Andrzej Juszczak.


Realizacja powłok ochronnych w tym przypadku wymagała układania ich zarówno na powierzchniach poziomych, pionowych, jak również sufitowych – nad głową od spodu przegrody, lecz najtrudniejsze elementy to przejścia powłoki z płaskiej powierzchni dna lub ściany zbiornika na przechodzącą przez tę przegrodę rurę instalacji filtrowania lub zasolania wody. Ten aspekt również był brany pod uwagę przy wyborze systemu MasterSeal, ponieważ pokrycia powłoką powierzchni o tak złożonej geometrii nie można wykonać techniką ręczną z rozpływnych materiałów. Natryskowa technika aplikacji i błyskawiczny czas wiązania żywicy, co charakteryzuje nasze rozwiązanie, okazało się zaletą nie do przecenienia przy tej realizacji.



Udostępnione przez: ELIN Andrzej Juszczak.

Prace związane z przygotowaniem podłoża i aplikacji powłok polimocznikowych MasterSeal M 689 prowadziły we współpracy trzy firmy: REMAK Legnica, Firma ELIN i ARPOX. Wielkość powierzchni pokrytych w tym projekcie powłoką MasterSeal M 689 w sumie to 23 000,00 m², składających się z wielu zbiorników o nieregularnych kształtach.



Wieża Ciśnień

Renowacja zbiornika wody w Słupcy